“Heb je Officier in Afghanistan geschreven als therapie?” was de winnende vraag uit de Bubobook.com wedstrijd voor de interessantste interviewvraag. Hij kwam van Coenraad uit Den Haag, die daarmee een gesigneerd exemplaar van Officier in Afghanistan won.

Veel mensen die ik spreek, veronderstellen dat militairen hun memoires schrijven om hun ervaringen op die manier te kunnen verwerken. Uit mijn proefschriftonderzoek blijkt dat militaire schrijvers ‘therapie’ echter zelden als reden om te schrijven noemen, slechts in 15% van de gevallen. De twee hoofdredenen om een boek te schrijven die meer dan de helft van de schrijvende militairen noemen zijn:

1) een verandering tot stand willen brengen

2) erkenning willen.

Ik heb Officier in Afghanistan geschreven omdat ik aangemoedigd ben door anderen, een schrijfmotief dat ik deel met 20% van de militaire schrijvers; in mijn geval ben ik gevraagd door uitgever Meulenhoff. Ik heb Officier in Afghanistan ook geschreven  omdat ik mensen wat bij wil brengen (57%), om lezers te entertainen (7%) en omdat het schrijven van een boek op mijn lijstje met dingen-om-te-doen-voor-je-dood-gaat stond (0%).

Wat zijn jouw schrijfmotieven?

Lees het volledige bubobooks.com interview op facebook.

LET OP: In mei is Officier in Afghanistan Boek-van-de-maand op buboboeks.com en daarom spotgoedkoop te downloaden voor maar 5,99 euro. Mooi op tijd voor de vakantie e-reader!

Bestel een gesigneerd exemplaar
Archief
Categorieën