Nederlandse blogs

Vrijdag opnames gemaakt voor de reclamecampagne van SamSamKring. Erg leuk om zelf weer eens voor de camera te staan en gecoacht te worden, in plaats van andersom. Zo ziet dat er van de andere kant uit: VanSelfie filmmaker en geluidsman Maxime van der Maesen, interviewer Jacqueline Blaauw van SamSamkring en cameraman Aron Dassen.

Ze hadden een hele goede manier van werken: in de reclamespots komen 8 zinnen voor, die door 8 klanten worden uitgesproken en een heleboel vragen.  Die zinnen en vragen werden 1-voor-1 aan me gevoerd en sprak ik dan een keer of 5 op verschillende manieren uit. Lekker makkelijk, hoef je ook geen tekst uit je hoofd te leren. Daarna nog wat korte interviewvragen en binnen een uur was het allemaal opgenomen. Leuk! Ben heel benieuwd naar het resultaat!

Mocht je SamSamKring nog niet kennen: het is de AOV-verzekeraar waar ik heel blij van word. Geen anoniem financieel instituut, maar twee mensen (Jacqueline en Roland Blaauw) die weten hoe het is om ondernemer te zijn en dan ziek te worden. Ze willen op de beste manier voor mede-ondernemers zorgen. Dat doen ze zo goed, dat ik (net als 7 andere klanten) direct ‘ja’ zei op hun vraag om in hun reclamespots op te treden.

Garantiegeven is heerlijk!

“Ik heb de pitch nog niet ingezet” schrijft Hans 14 dagen nadat we zijn pitch hebben geschreven. “Ik ben nog steeds aan het worstelen met het laatste deel van de pitch. Daar ben ik nog niet tevreden over. Het voelt nog niet als iets van mezelf.”

Ik schrijf meteen terug: “Dan gaan we de garantie inroepen en (gratis) een tweede sessie inplannen. Ik laat je niet los voor je helemaal enthousiast bent!”.

Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan. Dit was de eerste keer na een pitchcoachingssessie dat ik twijfelde. Dat ik na afloop aan het piekeren was of we wel het goede verhaal hadden gekozen. Dat gebeurt me nooit.

Op zich hadden we een prachtig verhaal geschreven, waar Hans me echt wist te raken, over hoe hij met zijn zoon de 4-daagse had gelopen en wat een overwinning dat was geweest. Een verhaal dat past bij zijn concept dat hij voor andere mensen een gids wil zijn. Waar hij als zelfbenoemde twijfelkont tevreden over was. Maar toch, er was iets mee, want anders was ik er niet over blijven piekeren.

Dus ik was eigenlijk blij dat hij terugkwam en ik voor het eerst mijn garantie kan geven. Het staat altijd wel in mijn offertes, maar ik heb het nog nooit ingeroepen: “Ik garandeer dat een perfecte pitch enthousiasme bij de pitchgever en de ontvanger losmaakt als de pitchgever mijn aanwijzingen opvolgt.  Als dat niet in één sessie lukt, dan doen we kosteloos een extra sessie.”

In de tweede sessie zijn we er vrij snel achter waar het probleem in zit. We hebben een pitch geschreven die past bij wat hij WIL, maar niet bij wat hij IS. En dat voelt niet goed. Daar zit ‘m de crux. Hans is geen gids. Hij is iemand die er gelukkig van wordt als mensen hun verhaal met hem delen, hoe ellendig ook. Hij hoeft ze niet te gidsen naar de top, hij kan ze geruststellen dat ze okay zijn. Dat is de essentie van wie hij is.

Dus schrijven we een helemaal nieuwe pitch met een nieuw verhaal. Het verhaal van de onderhoudsmonteur die pas bij hem langskwam en zijn hele leven bij hem uitstortte. Zoals dat bij hem zo vaak gebeurt.

Aan het eind zie en hoor ik die zelfbenoemde twijfelkont uitgebreid glimmen: “Dit is veel dichter bij mij. Ja, dit klopt helemaal. Dit is gewoon waar. Ja, dit is wat het is”.

Dat voelt heerlijk, zoals een perfecte pitch met een authentiek verhaal moet voelen. Na afloop ben ik vol energie en piekervrij. Zoals dat na een coachingssessie hoort.

Lessons Learned: De volgende keer dat ik pieker over een verhaal dan bel ik direct de cliënt om te vragen of het wel echt de perfecte pitch is. Gegarandeerd.

Dit blog is eerder gepubliceerd in FEEM Magazine.

Hoe en wanneer zet je storytelling in bij het pitchen? Daarover lees en zie je alles in de nieuwsbrief van april. Daarnaast tips hoe je voorkomt dat je stress ‘lekt’.

Verder een artikel over de nieuwe feature van LinkedIn, Cover Story, die je pasfoto omtovert in een 20-seconden-pitch. En een speechanalyse van de Amerikaanse vice-president Kamala Harris.

Veel leesplezier!

https://tinyurl.com/f6e7a8jc

Ik zit aan tafel met de nestor van geweldloze communicatie in Nederland: Jan van Koert. De man die de Syrische oppositie hielp om Assad te begrijpen en die bij interreligieuze conflicten in Oekraïne priesters en imams gearmd op de foto kreeg. Diezelfde man is nu begonnen met een nieuw bedrijf:  Enkontakto

Hij ondersteunt bedrijven en organisaties waar het ‘schuurt’. Waar conflicten sluimeren, ziekteverzuim hoog is en het werkplezier weg. Dus heeft hij een pitch nodig.

We hebben allebei boeken geschreven, ons vak draait bij beiden om goed formuleren en goed luisteren. Dus we proeven elk woord. Ben je ‘nestor’, ‘oudste’ of ‘degene met de langste ervaring’? Niet ‘leken’, om de niet-religieuze deelnemers aan te duiden, maar ‘deelnemers’. We genieten van  de alliteratie tussen ‘kunst’ en ‘cadeau’.

Het is een genot om samen met een mede-schrijver een pitch woord voor woord in elkaar te puzzelen. Het mooiste moment is als de twee denkrimpels tussen zijn wenkbrauwen loslaten, er een lach op zijn gezicht verschijnt en hij opkijkt van zijn laptop met de woorden: “En nu ben ik helemaal tevreden met de pitch”. Het duurt even, maar dan heb je ook wat!

Ik heb een probleem met namen onthouden. Als iemand Jongstra heet dat kan het zomaar zijn dat ik ‘m als Janssen onthoud. Want mijn brein denkt dan: 1) Nederlandse naam 2) Twee lettergrepen 3) beginnend met een ‘J’: Janssen!

Vandaar ook dat ik het geweldig vond om Claudia Verbree (ja, dat moest ik opzoeken) te ontmoeten. Haar bedrijfsnaam kan ik namelijk onthouden! Ze is tekstschrijver en haar bedrijf heet “Juffrouw Rood”. Ze zegt zelf dat het is omdat rood haar lievelingskleur is en ze je helpt om de rode draad in je verhaal op te pakken, maar ik onthoud dat ze als tekstschrijver met een rood potlood in haar hand teksten verbetert, net als een schooljuffrouw.

Juffrouw Rood vroeg me of ik een gastblog op haar vernieuwde site wilde schrijven. Uiteraard. Wij makkelijk-te-onthouden-bedrijfsnamen moeten elkaar steunen. Dus dit is het gastblog van De Pitchcoach voor Juffrouw Rood. Over waarom mooie zinnen soms niet werken in een pitch: https://www.juffrouwrood.nl/2021/03/15/zelf-op-je-bek-gaan/

Bestel een gesigneerd exemplaar

Archief

Categorieën