Een paar weken geleden gaf ik een gastcollege Taalredactie aan de Universiteit van Amsterdam. Na mijn uitleg dat ik wetenschappelijk onderzoek doe naar Nederlandse, Engelse en Duitse militaire autobiografieën was de eerste vraag: “Waarom  onderzoekt u geen Italiaanse boeken?”.  Enigszins beschroomd gaf ik toe dat ik geen woord Italiaans spreek.

Ik moest daar deze week aan denken toen ik met een Amerikaanse antropologie professor mijn onderzoek besprak.

“Fantastisch hoor, dat je wetenschappelijk onderzoek doet in drie taalgebieden,“  zei hij. “Wij Amerikanen spreken geen andere talen.”

“Als Engelsprekenden hoeft dat eigenlijk ook niet,” zei ik.

“Oh, maar dat is niet de hoofdreden,” zei hij. “Amerikanen houden van actie en praten is geen actie. Talen leren dus ook niet.”

Da’s een fascinerend ander uitgangspunt.

2 Responses to Meertalig

  • Martijn says:

    Ach, je antwoord was althans diplomatieker dan boudweg te stellen dat de laatste zinnige militaire autobiografieën die van Italiaans grondgebied kwamen allemaal in het Latijn zijn… ;-)

  • Esmeralda Kleinreesink says:

    Als wetenschappelijk onderzoeker kan ik daar slechts een antwoord op geven: ik heb geen idee of deze hypothese waar is, want ik kan ‘m niet toetsen, bij gebrek aan talenkennis.

Bestel een gesigneerd exemplaar
Archief
Categorieën