Eerst rust © MvD MP-bundels“Wat is precies het verschil tussen ‘tweede rust’ en ‘derde rust’?” vraagt mijn bureauredacteur nadat ze de laatste zetproef van Officier in Afghanistan heeft gecontroleerd.
Ik denk hard na. Bestaat er wel zoiets als een derde rust?
“Je hebt in de woordenlijst wel derde rust uitgelegd, maar geen tweede rust,” zegt ze.
Mmm, kennelijk bestaat er een derde rust, want anders had ik die niet kunnen definiëren. Toch?
“Laat me dat even controleren, ik kom er zo op terug,” zeg ik.

Omdat Officier in Afghanistan een non-fictieboek is, heb ik naar mijn gevoel werkelijk iedere zin die erin staat gecheckt. De spelling van de naam van het parkje (Destille Garden), de rookvoorkeuren van de staatssecretaris (sigaretten, geen sigaren) en zelfs de kleur van het urinoir in een Britse C-130 (roestvrijstaal); mijn dankwoord staat niet voor niets vol met namen van militaire collega’s. Maar ‘derde rust’, nee, dat heb ik niet gecontroleerd.

Zodra ik de telefoon heb neergelegd, loop ik langs een paar militaire collega’s om te vragen wat een ‘derde rust’ volgens hen is.
“Nooit van gehoord,” zegt de eerste die ik het vraag.
“Bestaat niet,” zegt de volgende.
De jonge jurist op onze afdeling is wat voorzichtiger: “Mij zegt het niets, maar heeft u de DP-20-20 op het internet al geprobeerd?”

Prima idee. Ik bedank hem en loop terug naar mijn eigen kamer. Ik google “DP-20-20” en als eerste hit komt de militaire exercitie handleiding naar boven. Hoofdstuk 2: Exercitie van de militair begint met:

De uitgangssituatie is de ‘tweede rust’.
(a) In de ‘tweede rust’ staan de voeten met de binnenzijde van de hakken 20 cm van elkaar en is elke voet onder een hoek van 30° naar buiten gericht.
(b) De voeten mogen niet worden verplaatst.
(c) Het hoofd, de armen en de romp mogen worden bewogen.
(d) Correcties aan het tenue mogen worden aangebracht.
(e) Spreken is verboden, tenzij dit wordt toegestaan.

Bij het nalezen van mijn eigen definitie begrijp ik hoe ik bij een ‘derde rust’ kom: ik bedoelde een tweede rust waarin ook gesproken mag worden. Als ik de bureauredacteur terugbel, zijn we er snel uit: overal ‘derde rust’ vervangen door ‘tweede rust’ en de definitie in de woordenlijst aanpassen. Het is fijn om een bureauredacteur te hebben die me voor dit soort stommiteiten behoedt, maar ik vraag me wel af hoeveel fouten er nog meer in de tekst zitten. En hoe erg dat is.

Auteur Barry Eisler, ook iemand die zijn boeken fanatiek researcht, heeft een manier bedacht om met fouten om te gaan: hij heeft een vermakelijke pagina op zijn website waarin hij alle fouten waar lezers hem op hebben gewezen openbaar maakt. Ik vind dat een goed idee, dus:

Beste lezer, als u na 15 mei bij het lezen van Officier in Afghanistan een fout aantreft, laat het mij weten. Dat kan via de ‘Leave a comment’ link onderaan deze blog, of via het contactformulier. Het brengt u eeuwige roem (maar anoniem mag natuurlijk ook), mijn hartelijke dank en in een volgende druk een nog beter boek.

2 Responses to Een foutloos boek schrijven valt niet mee

Bestel een gesigneerd exemplaar
Archief
Categorieën